جهت تار پارچه به جهتی اشاره دارد که نخ ها در طول بافت در آن قرار گرفته اند. نخ های تار معمولاً از تیرهای تار روی ماشین بافندگی کشیده می شوند و در طول بافتن محکم و پایدار می مانند. بنابراین نخ های تار نسبت به نخ های پود محکم تر، بادوام تر و کشش کمتری دارند. جهت تار استحکام پارچه و نرخ انقباض طولی را تعیین می کند و یک جهت مرجع مهم هنگام برش تکه های لباس است.
جهت پود بر جهت تار عمود است و جهت نخ پود نیز نامیده می شود. نخ های پود به نخ هایی گفته می شود که در هنگام بافت به صورت افقی از نخ های تار عبور می کنند. آنها به صورت جانبی در پارچه چیده شده اند، نسبتاً شل هستند و خاصیت ارتجاعی بیشتری دارند. نخ های پود بر کشش جانبی پارچه، پارچه و راحتی پوشیدن تأثیر می گذارد. کشش و تناسب پارچه معمولاً باید در طول برش در نظر گرفته شود.
تمایز بین تار و پود را می توان با مشاهده بافت و احساس پارچه مشخص کرد. در پارچه‌های ساده، جناغی یا ساتن بافت، نخ‌های تار مرتب و محکم چیده می‌شوند، در حالی که نخ‌های پود معمولاً گشادتر هستند. از سوی دیگر، پارچه‌های بافتنی با استفاده از روش‌های بافتنی تار و پود، ساختار مشبکی را تشکیل می‌دهند که در نتیجه کشسانی و تراکم بین جهت تار و پود متفاوت است. تشخیص صحیح جهت تار و پود برای برش، دوخت و استفاده از پارچه، تضمین ثبات ابعادی و راحتی پوشیدن لباس بسیار مهم است.