عملکرد و عملی بودن.
پارچه هایی که برای اهداف مختلف طراحی می شوند باید محیط مورد نظر و نیازهای استفاده خود را در نظر بگیرند. به عنوان مثال، لباس های روزمره بر راحتی، تنفس و دوام تأکید دارند. پارچه های ورزشی در فضای باز ضد آب، ضد باد و نفوذپذیری رطوبت را در اولویت قرار می دهند. در حالی که پارچه های صنعتی بر مقاومت در برابر سایش، مقاوم در برابر شعله یا مقاومت شیمیایی تمرکز دارند. با انتخاب منطقی انواع الیاف، روشهای بافت، ضخامت و فرآیندهای تکمیل، پارچهها میتوانند هم جذابیت زیبایی و هم عملکرد عملی داشته باشند.
زیبایی شناسی و خلاقیت
پارچه ها نه تنها مواد اولیه لباس هستند، بلکه تجربه بصری و لمسی رنگ، بافت و احساس را نیز به همراه دارند. طراحان با انتخاب ترکیبهای مختلف الیاف، ساختارهای بافت، تکنیکهای چاپ و رنگرزی، برجستهسازی یا روشهای تکمیل خاص، تنوع زیادی از بافتها و الگوها را برای رفع نیازهای زیباییشناختی مد، مبلمان منزل یا هنر ایجاد میکنند. تطابق رنگ، ترکیب بافت و ضخامت پارچه همه ابزارهای مهمی برای بیان خلاقیت و سبک در طراحی پارچه هستند.
توسعه و حفاظت از محیط زیست.
از نظر انتخاب مواد خام، فرآیندهای رنگرزی، درمانهای کاربردی و بازیافت، طراحان و تولیدکنندگان بیشتر و بیشتر بر سازگاری با محیط زیست و حفظ منابع تمرکز میکنند. به عنوان مثال، استفاده از پنبه ارگانیک، پلی استر بازیافتی، یا رنگهای-کم آلودگی، و استفاده از آب{3}}تکنیکهای صرفهجویی در رنگرزی و فرآیندهای کاهش ضایعات{4}} نه تنها بار زیستمحیطی را کاهش میدهد، بلکه تقاضای مصرفکنندگان مدرن برای محصولات سبز را نیز برآورده میکند. طراحی پارچه، در حالی که زیبایی شناسی و عملکرد را دنبال می کند، به طور فزاینده ای مفاهیم حفاظت از محیط زیست را نیز در بر می گیرد و به توسعه صنعتی پایدار دست می یابد.