پایداری رنگ پارچه یک شاخص بسیار مهم برای ثبات رنگ منسوجات در هنگام استفاده و شستشو است. تست ثبات رنگ معمولاً بر اساس استانداردهای بین المللی و ملی مانند ISO، AATCC (انجمن شیمیدانان و رنگرزهای نساجی آمریکا) و GB (استاندارد ملی چین) انجام می شود. محتوای اصلی آزمایش شامل مقاومت پارچه در برابر شرایط محیطی مختلف مانند شستشو، مالش، تعریق، قرار گرفتن در معرض نور و تمیز کردن خشک است و اطمینان حاصل می‌کند که پارچه در طول استفاده روزانه محو نمی‌شود، تغییر رنگ نمی‌دهد یا تغییر رنگ نمی‌دهد.
موارد متداول تست عبارتند از: ثبات شستشو، پایداری مالش مرطوب و خشک، پایداری تعریق، پایداری نور و پایداری خشکشویی. ثبات شستشو تغییر رنگ پارچه را پس از چندین بار شستشو آزمایش می کند. ثبات مالش مرطوب و خشک نشان می دهد که آیا انتقال رنگ هنگام مالش پارچه انجام می شود یا خیر. پایداری تعریق پایداری پارچه را در شرایط تعریق اسیدی یا قلیایی آزمایش می کند. و ثبات نور محو شدن پارچه را در زیر نور خورشید یا نور مصنوعی ارزیابی می کند. این شاخص ها با یک سیستم درجه بندی ترکیب می شوند (معمولاً 1-5 امتیاز که 5 بهترین است) برای تعیین کیفیت پارچه.
تست ثبات رنگ پارچه نیز بر عملکرد و کاربردهای خاص تاکید دارد. لباس در فضای باز باید در برابر نور، آب و تعریق مقاوم باشد. یونیفرم های صنعتی باید رنگ ثابتی داشته باشند و به راحتی تمیز شوند. پارچه های نساجی کودکان و خانگی برای جلوگیری از مهاجرت رنگ های مضر باید استانداردهای زیست محیطی و ایمنی را رعایت کنند. تست دقیق ثبات رنگ، ثبات رنگ و ایمنی پارچه ها را در طول تولید، فروش و استفاده تضمین می کند و دوام و زیبایی محصولات نهایی را بهبود می بخشد.