گریدهای پارچه بر اساس کیفیت مواد اولیه و نخ ها تعیین می شود. پارچههای درجه بالا معمولاً از الیاف طبیعی ممتاز یا الیاف مصنوعی شانهشده، با نخ یکنواخت، پیچش مناسب، شکستگیهای کم، احساس نرمی دست و درخشندگی طبیعی استفاده میکنند. پارچههای درجه پایین ممکن است از الیاف کوتاه، مواد ضعیف یا الیاف مخلوط استفاده کنند که منجر به ناهمواری نخ، پرز یا شکستگی میشود. خلوص مواد اولیه و طول الیاف به طور مستقیم بر راحتی، دوام و ظاهر پارچه تأثیر می گذارد.
درجه بندی همچنین به فرآیند بافت و تراکم پارچه بستگی دارد. پارچههای درجه-بهطور دقیق بافته میشوند، با نخهای تار و پود فشرده، ساختاری پایدار، ضخامت یکنواخت و سطح صاف. پارچههای درجه پایین ممکن است دارای نقص، تراکم ناهموار، سطح ناهموار یا مستعد تغییر شکل باشند. فرآیند بافت به طور مستقیم بر دوام پارچه، پارچه و بافت لباس تمام شده تأثیر می گذارد.
نمرات پارچه نیز تحت تأثیر عملیات تکمیلی و عملکردی قرار می گیرد. پارچههای درجه-بالا، پس از فرآیندهای رنگرزی، چاپ، نرم شدن، چروک-مقاومت و ضد آب شدن، نه تنها ظاهری تمیز و رنگ یکنواخت دارند، بلکه دارای عملکردهای خاصی هستند. پارچههای با درجه پایین-ممکن است پوشش ناهموار یا نتایجی کمتر از سطح داشته باشند. بر اساس خواص ترکیبی مواد خام، بافندگی و تکمیل، پارچهها به طور کلی به درجههای-بالا، متوسط{7}}و معمولی طبقهبندی میشوند که برای سطوح مختلف لباس، منسوجات خانگی و کاربردهای صنعتی استفاده میشوند.