الیاف طبیعی مانند پنبه، کتان، ابریشم و پشم نیاز به تمیز کردن، شانه کردن و ریسندگی دارند تا نخ های مناسب برای بافندگی یا بافندگی را تشکیل دهند. الیاف شیمیایی مانند پلی استر و نایلون از طریق ذوب، کشش و برش به الیاف تبدیل می شوند و سپس به نخ ریسیده می شوند. ظرافت، پیچش و یکنواختی نخ به طور مستقیم بر حس، استحکام و عملکرد بافت پارچه تأثیر می گذارد. نخ ها برای تشکیل پارچه بافته یا بافند. پارچههای بافته شده از نخهای تار و پود در هم تنیده برای ایجاد بافتهای ساده، جناغی و ساتن استفاده میکنند که در نتیجه ساختاری پایدار و ضخامت یکنواخت، مناسب برای لباسهای بیرونی، پیراهن و منسوجات خانگی ایجاد میکند. از سوی دیگر، پارچههای بافتنی از بافتن تار یا پود برای ایجاد ساختاری مشبک استفاده میکنند که خاصیت ارتجاعی و نرمی خوبی ارائه میدهد و برای لباسهای روزمره، لباسهای ورزشی و لباسهای زیر مناسب است. روش بافت و ساختار به طور مستقیم تراکم، کشسانی، پارچه و قابلیت تنفس پارچه را تعیین می کند.
مبلمان برای ارتقای عملکرد و زیبایی خود، تحت درمان های تکمیلی و کاربردی قرار می گیرند. فرآیندهای متداول تکمیل شامل رنگرزی، چاپ، نرم شدن، مقاوم در برابر چروک، ضد آب و محافظت در برابر اشعه ماوراء بنفش است. پارچه های کامپوزیت ممکن است از طریق روش های پوشش دهی، پرس حرارتی یا لمینیت دارای خواص ضد آب، ضد باد یا گرم شدن باشند. ترکیب مناسب-فرایندهای تولید تضمین میکند که پارچهها از نظر راحتی، دوام و عملکرد، نیازهای مختلف پوشاک، منسوجات خانگی و محصولات صنعتی را برآورده میکنند.