از خواص مکانیکی پارچه ها می توان به استحکام کششی و مقاومت شکستگی اشاره کرد. استحکام کششی به توانایی پارچه برای تحمل حداکثر نیروی کششی در طول کشش اشاره دارد، در حالی که مقاومت شکستگی مقدار تنشی است که پارچه در آن می شکند. این نشانگرها دوام پارچه و ظرفیت تحمل بار را نشان می‌دهند. پارچه‌هایی با استحکام بالا برای ساختن لباس‌های بیرونی، لباس‌های کار و وسایل فضای باز مناسب هستند، در حالی که پارچه‌های با استحکام پایین برای لباس‌های سبک یا اهداف تزئینی مناسب هستند. استحکام پارگی و مقاومت در برابر سایش نیز گنجانده شده است. استحکام پارگی نشان دهنده مقاومت پارچه در برابر پارگی تحت تنش موضعی است، در حالی که مقاومت در برابر سایش توانایی پارچه را برای حفظ یکپارچگی سطح تحت شرایط اصطکاک اندازه گیری می کند. پارچه‌هایی با استحکام پارگی و مقاومت سایشی بالا برای-سایش طولانی‌مدت یا سناریوهای استفاده با فرکانس بالا، مانند لباس‌های فرم، لباس ورزشی، و لباس کار مناسب‌تر هستند. روش بافت، ضخامت و تراکم نخ تاثیر بسزایی در این خواص دارد.
پارچه ها همچنین دارای خاصیت ارتجاعی و انعطاف پذیری هستند. خاصیت ارتجاعی توانایی کشش پارچه پس از تغییر شکل تحت تنش است، در حالی که ارتجاعی به توانایی پارچه برای بازگشت به شکل اولیه خود پس از تنش اشاره دارد. پارچه های بافتنی عموما خاصیت ارتجاعی بهتری دارند، در حالی که پارچه های بافته شده کشش کمتری دارند. خاصیت ارتجاعی و انعطاف پذیری خوب نه تنها راحتی پوشیدن را تضمین می کند، بلکه از تغییر شکل، چین و چروک یا افتادگی لباس نیز جلوگیری می کند و طول عمر و زیبایی را بهبود می بخشد.